به سوي او

کاش گفتن و شنیدن از تو سهم همه ثانیه ها باشد!

و یادآوریت همه دقایق را پر کند و خدمت به تو انگیزه همه حرکتها شود!

کاش دردمان همیشه با توسل برتو آرام گیرد و دستمان جز به دعا برای تو به آسمان نرود!

کاش انتظار تو زنگی باشد که از نا فرمانیت بازمان دارد!

کاش به سان عاشورا که ضجه می زنیم بر مظلومیت امام شهیدمان بگرییم هر روز برغریبی امام زنده خویش!

کاش در اصرار به دعا مانند امور دنیوی در دعا برای آن وجود نازنین هم زود دست از دعا برنمی داشتیم!

کاش در ندبه های فراق با آن حضور مطلق کمی صادق باشیم !

کاش حال وهوای همیشه دلمان به رنگ نیمه شعبان باشد....

خداوندا!برمحمد وال محمد درود فرست وآنگاه که تو رافرامی خوانم دعایم رابشنو وآن دم که با توسخن می گویم صدایم رابشنو و آن لحظه که با تو رازو نیاز می کنم به من رونما! اینک من به سوی تو گریخته ام و درپیشگاهت ایستاده ام بینوا درحضور تو زار ونالان به درگاه تو وامیدواربه پاداشی که نزد تو دارم و تویی که می دانی در دلم چه می گذرد تویی که نیاز مرا میدانی تویی که راز درونم را می فهمی ... معبود من اگر مرا محروم سازی کیست که روزیم دهد؟ و اگر مرا خوار کنی کیست که یاریم کند؟معبود من از خشمت و فرودآمدن کیفرت به تو پناه می آورم . معبود من !اگر چه من سزاوار مهرت نیستم تو شایسته آنی که مرا ازبخشش فراگسترت کریمانه بهره مند سازی معبود من !گویی اکنون خود درپیشگاهت ایستاده ام و لطف این توکلی که برتوکرده ام بر سرم سایه گسترده است وتو انگونه که سزاوارتوست فرمان داده ای و مرا در عفو خود فرو برده ای ...معبود من ! در سراسر زندگی ام همواره نیکی ات برمن می نواخت پس به گاه مرگم نیز نیکی ات را ازمن دریغ مدار.معبود من !در زندگانی ام هرچه با من کردی زیبا بود پس چگونه از نگاه لطف تو در پی مرگم نا امید باشم ؟ معبود من انگونه که خود سزاواری کار مرا سامان بخش با بخشش افزون خویش مرا دریاب مرا: این گنهکار را که نادانی در گردابش فرو برده است . معبود من دراین دنیا برگناهانم پرده پوشیدی و من به این پرده پوشی در جهان دیگر محتاج ترم. تو که آن گناهان را برهیچ یک از بندگان صالحت فاش نساختی در هنگامه قیامت هم نزد گواهان رسوایم مساز.معبود من !بنده نوازی ات آرزوی مرا گسترد اما می دانم که عفو تو نیز بسی برتر از کارهای من است معبود من در آن روز که میان بندگانت داوری می کنی مرا به دیدار خود شاد گردان.

آنگاه كه به حكم عقلانيت

دو نيمكره كوچك

دريايي از احساس را محدود مي كنند

چيزي نمي توان گفت

افسوس كه در امپراطوري عظيم انسان

قدرت در دست اقليت است

اما تو اي بهترين

اي گرامي

اما تو بي شك عجيبي

مريم تر از مريم

آن زن كه زاييد طفل خدا را

پاكي تو

پاك و بزرگ و نجيبي

تو روح روييدني

سحر سبز جوانه

تو در خزان غم آلود زندان

چون صد سبو سبزنا

مژده صد بهاري

گم كرده هاي دلم را

كه تاريك

آينه روشن بي غباري

تو خوش ترين خنده سرنوشتي

اي باور وعده هاي خداوند

زيباترين گوشه هاي بهشتي...

اخوان ثالث

مي آيدها

شب و روزت همه بيدار

كه آيد شايد،

كور شد ديده بر اين

كوره رهِ شايدها!

شايد-اي دل!-

كه مسيحا نفست

آمد و رفت!

باختي هستي خود

بر سر مي آيدها...(ح.پ)

گل را تو گل گفتي

و گل،

گل شد...

ورنه گل نباتي بيش نبود،

روئيده بر كناره ي جاده ي قوي و قرارها

مشتاق نور و

رزق و روزي خويش!(ح.پ)

** پيامك هايي به امام زمان **

صبحگاهان از دعاي عهد تو دم مي زنيم

شامگاهان با گنه آن عهد بر هم مي زنيم

*******

تفعل زدم نيمه شب به قـــــــرآن

كتابي كه از عرش شيرازه دارد

براي دلــــــــــــــم آيه صبر آمـد

ولي نازنين صبر هم اندازه دارد

رفت تا او زنده بماند

مرد و زن جواني سوار بر موتور در دل شب مي راندند.آنها عاشقانه يكديگر را دوست داشتند.زن جوان:«يواش تر برو من مي ترسم»مرد جوان:«نه،اينجوري خيلي بهتره»زن جوان:«خواهش مي كنم من خيلي مي ترسم»مرد جوان:«خوب اما اول بايد بگويي كه دوستم داري»زن جوان:«دوستت دارم.حالا ميشه يواش تر بروني.»مرد جوان مرا محكم بگير»زن جوان:«خوب حالا ميشه يواش تر بري»مرد جوان:«باشه به شرط اينكه كلاه كاسكت مرا برداري و روي سر خودت بذاري آخه نمي تونم راحت برونم اذيتم مي كنه»روز بعد واقعه اي در روزنامه ثبت شده بود.برخورد موتور سيكلت با ساختمان حادثه آفريد.در اين سانحه كه به دليل بريدن ترمز موتور سيكلت رخ داد يكي از دو سرنشين زنده ماند و ديگري در گذشت.

مرد جوان از خالي شدن ترمز آگاهي يافته بود پس بدون اينكه زن جوان را مطلع كند كلاه كاسكت خود را بر سر او گذاشت و خواست تا براي آخرين بار «دوستت دارم»را از زبان او بشنود.

دمي مي آيد و بازدمي مي رود اما زندگي چيزي غير از اين است و ارزش آن در لحظاتي تجلي مي يابد كه نفس آدمي را مي برد.

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد,

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت, ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم صوتکی سازد ,گلویم صوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش و او یکریز و پی در پی دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد وخواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد,

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است
در بند سر زلف نگاری بوده است
این دسته که بر گردن او می بینید
دستیست که بر گردن یاری بوده است بدین سان بشکند در من سکوت مرگبارم را ....

(شهید دکتر علی شریعتی )

تابلوي قلب قرمز

مادرخسته از خريد برگشت و به زحمت زنبيل سنگين را داخل خانه آورد.پسر بزرگش كه منتظر بود،جلو دويد و گفت:مامان!مامان!وقتي من در حياط بازي مي كردم و بابا با تلفن صحبت مي كرد،تامي با ماژيك روي ديوار اتاقي كه شما تازه رنگش كرده ايد نقاشي كشيد.مادر عصباني به اتاق تامي كوچولو رفت.تامي از ترس زير تخت قايم شده بود.مادر فرياد زد:تو پسر خيلي بدي هستي و تمام ماژيك هايش را در سطل آشغال ريخت.تامي از غصه گريه كرد.10 دقيقه بعد وقتي مادر وارد اتاق پذيرايي شد قلبش گرفت.تامي روي ديوار با ماژيك قرمز يك قلب بزرگ كشيده بود و داخلش نوشته بود:مادر دوستت دارم!مادر در حالي كه اشك مي ريخت به آشپزخانه برگشت و يك قاب خالي آورد و آن را دور قلب آويزان كرد.

تابلوي قلب قرمز هنوز هم در اتاق پذيرايي روي ديوار است.